ຄິດຫຼາຍຈົນຄຽດດຳລົງຊີວິດຍ້າກ
ເຮົາມີວິທີແກ້ປັນຫາທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າຫົວໂລ່ງ ຫາຍຄຽດ ນອນຫລັບສະບາຍ
ຫຼາຍຄົນຄົງເຄີຍຫຼືກໍາລັງຮູ້ສືກກັງວົນກັບອາການ
“ຄິດຫຼາຍ” ຂອງຕົນເອງ ເພາະມັນລົບກວນຊີວິດຂອງເຮົາເຫຼືອເກີນ
ເວລາເຮັດວຽກກໍບໍ່ຄ່ອຍມີສະມາຖິ ເພາະເອົາແຕ່ຄິດເລື້ອງອື່ນ ເວລາຈະນອນກໍນອນບໍ່ຫລັບ
ເພາະສະໝອງຍັງບໍ່ຢຸດຄິດຈັກເທື່ອ.
ເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງຄິດຫຼາຍ
ກ່ອນອື່ນເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໃຈນິຍາມຄໍາວ່າ
ຄິດຫຼາຍ (Overthinking)
ກ່ອນມັນໝາຍເຖິງ ພືດຕິກຳຂອງມະນຸດທີ່ໝົກໝຸ່ນກັບການຄິດເຖິງເລື້ອງໃດເລື້ອງໜຶ່ງເປັນເວລາຍາວນານເກີນໄປ
ປົກກະຕອາການຄິດຫຼາຍຈະຈຳແນກໄດ້ເປັນ 2 ແບບ ຄື “ຄຣຸ່ນຄິດ (runmination)” ເຖິງເລື້ອງທີ່ເກີດຂື້ນໃນອາດີດຊຳ້ໄປຊ້ຳມາ ແລະ
ແບບທີ່ສອງ “ຄືຄວາມກັງວົນຢ່າງໜັກຕໍ່ເລື້ອງທີ່ຈະເກີດຂື້ນໃນອານາຄົດ” ບາງຄົນອາດຈະແຕ່ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ
ຫຼືບາງຄົນອາດຈະເປັນທັ້ງສອງແບບ
ໂດຍສາເຫດຫລັກຂອງການຄິດຫຼາຍເກີດຂື້ນໄດ້ຈາກຫຼາຍປັດໄຈ
ບໍ່ວ່າຈະເປັນ ການຂາດຄວາມໝັ້ນໃຈໃນຄວາມສາມດຂອງຕົນເອງ(self-doubt), ຂາດຄວາມເຊື່ອໝັ່ນໃນຕົວເອງ (self-esteem),
ໃນເຄີຍເຈີກັບເລື້ອງຮ້າຍໃນອາດີດ ແລະຢ້ານທີ່ຈະທຳຜິດຊ້າຊາກອີກຄັ້ງ ລວມໄປເຖິງ
ນິໄສມັກກັງວົນໃນເລື້ອງຕ່າງໆ
ຄວາມສາມາດໃນການຄິດ (thinking) ເປັນຄຸນສົມບັດທີ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດໂດດເດ່ນກວ່າສິ່ງມີຊີວິດອື່ນໆ
ມັນເຮັດໃຫ້ມະນຸດສາມາດປະເມີນສະຖານະການທີ່ເກີດຂື້ນ
ແລະທຳການຕັດສິນໃຈໄດ້ເໝາະກັບສະຖານນະການຕ່າງໆ ແນວໃດກໍຕາມ
ຄົນທີ່ມີອາການຄິດຫຼາຍຈະໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການຄິດຫຼາຍກວ່າຄົນທົ່ວໄປ ເພາະພວກເຂົາມັກຈະຈົມຢູ່ກັບປັນຫາຫຼາຍກວ່າຄິດຫາທາງອອກໃຫ້ກັບປັນຫານັ້ນ
(problem-solving) ຫຼືຮຽນຮູ້ຈາກສິ່ງທີ່ເກີດຂື້ນເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບມຸມມອງໃຫມ່ກ່ຽວກັບສະຖານະການນັ້ນໆ
(self-reflection)
ວິທີການເອົາຊະນະພາວະຄິດຫຼາຍ
ຜູ້ຊ່ຽວຊານເຫັນຕົງກັນວ່າ
“ຈະເລີກຄິດຫຼາຍໄດ້ ອັບດັບທຳອິດ ເຮົາຕ້ອງຮູ້ຕົວເອງກ່ອນວ່າວ່າກຳລັງຄິດຫຼາຍຢູ່” ເພາະປັນຫາອາດຈະເກີດຂື້ນມາຈາກຂ້າງໃນຕົວເຮົາ
ຄວາມເຊື່ອບາງຢ່າງກໍອາດເປັນຕົ້ນກຳເນີດຂອງອາການຄິດຫຼາຍຂອງເຮົາກໍໄດ້ ຍົກຕົວຢ່າງເຊັ່ນ
ເຮົາຈະນິຍາມຕົວເອງເປັນຄົນຂີ້ກັງວົນມາຕະຫບອດ ມັນເປັນຂໍ້ຈຳກັດທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງຕົວເອງໄດ້
(ຫຼື ເລີກຄິດຫຼາຍ)
ຊື່ງຫາກເຮົາຕວດຈັບຄວາມເຊື່ອດ້ານລົບເຫລົ່ານັ້ນໄດ້
ມັນກໍເປັນກ້າວໜຶ່ງທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາຫລຸດພົ້ນຈາກອາການຄິດຫຼາຍໄດ້
ການຝືກຝົນບາງຢ່າງ
ຫຼືກິດຈະກຳພິເສດບາງປະເພດ ກໍສາມາດເຮັດໃຫ້ເຮົາເອົາຊະນະອາກາດຄິດຫຼາຍໄດ້ເຊັ່ນກັນ
ເຮົາຂໍແນະນຳໃຫ້ທຸກຄົນລອງເຮັດສິ່ງເຫລົ່ານີ້ເບິ່ງ
-
ການຝືກຫາຍໃຈດ້ວຍກະບັງລົມ (diaphragmatic
breathing) ຫຼື
ການຝືກຫາຍໃຈເຂົ້າລືກໆດ້ວຍໜ້າທ້ອງ (deep belly breathing) ສາມາດຊ່ວຍລົດອັດຕາການເຕັ້ນຂອງຫົວໃຈ
ແລະເຮັດໃຫ້ເຮົາຫາຍໃຈຊ້າລົງໄດ້ ຊື່ງງານວິໄຈພົບວ່າ ເທັກນິກການຫາຍໃຈເຂົາຊ້າໆ (slow breathing
techniques) ຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຮົາຮູ້ສືກສະບາຍມາກຂື້ນ
ຜ່ອນຄາຍຫຼາຍຂື້ນ ແລະຕື່ນຕົວຫຼາຍຂື້ນ ລວໃເຖິງມີສ່ວນຊ່ວຍໃນການລົດຄວາມກັງວົນ
ອາການຊືມເສົ່າ ແລະຄວາມສັບສົນມືນງົງອີກດ້ວຍ
-
ການຂຽນບັນທືກສິ່ງທີ່ທພໃຫ້ເກີດຄວາມກັງວົນລົງໃນເຈ້ຍ (worry log) ອາດສົ່ງຜົນດີຕໍ່ສໝອງໂດຍເລື້ອງນີ້ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກການທົດລອງຂອງນັກວິໄຈ
2 ຄົນ ໄດ້ແກ່ Robert A. Emmons ແລະ Michael McCullough
(2003) ພົບວ່າຄົນທີ່ບັນທືກສີ່ງທີ່ເປັນບວກຈະມີຄວາມສາມາດໃນການຕັດສີນໃຈ
ສະມາຖິ ຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ແລະພະລັງງານຫຼາຍຂື້ນ ເມື່ອທຽບກັບກຸ່ມທີ່ບັນທືກສິ່ງທີ່ເປັນແງ່ລົບ
-
ການນັ່ງສະມາຖິ (meditation) ຊ່ວຍກໍາຈັດຄວາມຝຸງຊ່ານທາງຄວາມຄິດໄດ້
ມີງານວິໄຈບາງອັນບອກວ່າ ການນັ່ງສະມາຖິຈະຊ່ວຍລົດຄວາມວິຕົກກັງວົນ ຄວາມເສົ່າ
ແລະຄວາມເຈັບປວດໄດ້ ແຕ່ຢຢາງໃດກໍຕາມ ການນັ່ງສະມາຖິກໍບໍ່ໄດ້ເປັນເລື້ອງທີ່ເຮັດງ່າຍໆ
ຕ້ອງໃຊ້ເວລາໃນຝືກຝົນຄວບຄູ່ກັບຄວາມອົດທົນ
ແຕ່ຖ້າມີຄວາມຊ່ຽວຊານແລ້ວກໍຈະເກີດຜົນດີໃນໄລຍະຍາວ
ວິທີການແກ້ປັນຫາໂດຍປະເຊີນໜ້າກັບປັນຫາໂດຍຕົງກໍເປັນໜຶ່ງໃນແນວທາງການແກ້ປັນຫາທີ່ດີ
ເພາະເຮົາຈະໝັ້ນໃຈໄດ້ວ່າປັນຫາຈະຖືກແກ້ທີ່ຕົ້ນເຫດແທ້ໆ
ຕົວຢ່າງວິທີການທີ່ຢູ່ໃນກຸ່ມນີ້ກໍເຊັ່ນ ການປ່ຽນຄວາມຄິດຂອງຕົວເອງ ເລີກຄິດເຖິງເລືອງໃນອາດີດ
ແລະພະຍາຍາມໃຊ້ຊີວິດຢູ່ກັບປັດຈຸບັນໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ ຫຼືການຂຸດຫາສາເຫດຕ່າງໆ
ທີ່ຫລໍ່ລຽ້ງຄວາມກັງວົນຂອງເຮົາ ເພື່ອທຳຄວາມເຂົ້າໃຈແລະລົງມືແກ້ໄຂທີ່ຕົ້ນເຫດຂອງຄວາມກັງວົນ
ເປັນຕົ້ນ
ການສົນທະນາກັບຄົນຮອບຂ້າງ
ບໍ່ວ່າຈະເປັນ ເພື່ອນ ຄົນຮັກ ຫຼື ຄົນໃນຄອບຄົວກໍຊ່ວຍໃຫ້ເຮົາໄດ້ມີມຸມມອງໃຫມ່ໆ
ກ່ຽກັບປັນຫາຫຼື ຄວາມກັງວົນຂອງຕົວເອງ ກ່າວຄືຄົນອື່ນອາດເຮັດໃຫ້ເຮົາຮູ້ຕົວວ່າ
ກໍາລັງມອງປັນຫາໃຫຍ່ເກີນກວ່າຄວາມເປັນຈິງກໍໄດ້ ພໍເຮົາຮູ້ຕົວແລ້ວ
ປັນຫາເຫລົ່ານັ້ນກໍຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ຊີວິດເຮົານ້ອຍລົງ
ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ
ຖ້າຮູ້ສືກວ່າປັນຫາຕ່າງໆ ມັນໜັກໜ່ວງຫຼາຍເກີນໄປ
(ອາດມີຄວາມຄິດຢາກຂ່້າຕົວຕາຍເພື່ອໜີປັນຫາ) ແລະຢາກທີ່ຈະແກ້ໄຂໄດ້ດ້ວຍຕົວເອງ
ກໍລະນີນີ້ຕ້ອງໃຊ້ຄວາມຮູ້ສະເພາະທາງໃນການແກ້ປັນຫາ ເລີຍ
ຢາກຈະແນະນຳໃຫ້ໄປພົບກັບຊ່ຽວຊານໃນເລື້ອງນີ້ໂດຍຕົງ ບໍ່ວ່າຈະເປັນ ຈິດຕະແພດ
ຫຼືນັກຈິດຕະວິທະຍາ ເພື່ອໃຫ້ເກີດການແກ້ໄຂປັນຫາທີ່ມີປະສິດທິພາບຕໍ່ໄປ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น